ऑटिझम आणि होमिओपॅथी: विकासाचे मूल्यमापन, दैनंदिन मदत आणि कुटुंब

मुलाच्या संवादाबद्दल किंवा विकासाबद्दल चिंता असल्यावर इंटरनेटवरील सल्ले आणि उपचारांच्या आश्वासनांमुळे कुटुंबावर दबाव येऊ शकतो. ऑटिझम पालकांच्या चुकीमुळे होत नाही. मुलाला संयमाने समजून घेणे, त्याच्या आवडी आणि अस्वस्थता ओळखणे व गरजेनुसार मदत देणे ही काळजीची सुरुवात आहे.

विकासात्मक बालरोगतज्ज्ञ, स्पीच थेरपिस्ट, ऑक्युपेशनल थेरपिस्ट, शाळा आणि कुटुंब मिळून योजना ठरवू शकतात. मुलाचा संवाद, आराम, सहभाग आणि दैनंदिन स्वावलंबन वाढवणे हे उद्दिष्ट असावे. कोणत्याही पर्यायी उत्पादनासाठी ही योजना थांबवणे किंवा निदान पुढे ढकलणे योग्य नाही. [2, 3, 4]

प्रत्येक मुलाच्या गरजा वेगळ्या असतात

पालक बोलायला उशीर होणे, नजर मिळवण्याची वेगळी पद्धत, पुन्हा पुन्हा तसाच खेळ किंवा मोठा आवाज व कपड्यांच्या स्पर्शाचा त्रास सांगू शकतात. काही मुलांना मोजकेच पदार्थ खाणे, झोप, अस्वस्थता किंवा दिनक्रमातील बदलांबाबत अडचणी असतात. बद्धकोष्ठता, पोटदुखी किंवा वारंवार संसर्गही होऊ शकतात; हे ऑटिझमचाच भाग समजून दुर्लक्ष करू नका. मुलाच्या आवडी, जमेच्या बाजू आणि स्वतःच्या पद्धतीने संवाद साधण्याचे प्रयत्नही नोंदवा. एका लक्षणावरून निदान होत नाही. [1, 2]

विकासाचे मूल्यमापन आधी का आवश्यक आहे?

भाषा, खेळ, विकासाचे टप्पे किंवा शाळेतील सहभागाबद्दल चिंता असेल तर बालरोगतज्ज्ञांशी मूल्यमापनासाठी संपर्क करा. गरजेनुसार ते विकासात्मक बालरोगतज्ज्ञ किंवा संबंधित पथकाकडे पाठवू शकतात. तपासणीत कुटुंबाची माहिती, मुलाचे निरीक्षण, शाळेचा अभिप्राय आणि ऐकण्यासह इतर संभाव्य अडचणींचा आढावा असू शकतो. छाननीची प्रश्नावली एकटी निदान ठरवत नाही. होमिओपॅथीचा परिणाम पाहण्यासाठी तपासणी किंवा सुरुवातीची मदत लांबवू नका. आधी शिकलेले शब्द, सामाजिक किंवा हालचालींची कौशल्ये कमी होऊ लागल्यास तज्ज्ञांचा लवकर सल्ला घ्या. [2]

स्पीच, दैनंदिन कौशल्ये आणि शाळेची मदत

गरजेनुसार स्पीच आणि भाषा थेरपी इतरांचे बोलणे समजून घेणे व स्वतःचे म्हणणे सांगणे यासाठी मदत करते. संवाद बोलून, खुणा, चित्रे किंवा सहाय्यक उपकरणानेही होऊ शकतो. ऑक्युपेशनल थेरपी खाणे, कपडे घालणे आणि दैनंदिन कामांतील सहभागावर काम करू शकते. वर्तनासंबंधी मदत देताना अस्वस्थतेच्या आधी काय घडले व मूल काय सांगू पाहत आहे हे समजून घेणे उपयोगी असते. प्रशिक्षित व्यावसायिकांनी मुलाच्या विकासपातळीनुसार योजना ठरवून ती घरी वापरण्यासाठी पालकांना मदत करावी. [3, 4]

झोप, संवेदनांचा त्रास आणि पोटाच्या समस्यांची स्वतंत्र तपासणी

झोप बिघडणे, चिंता, चिडचिड, पोटाचा त्रास किंवा संसर्ग यांचे स्वतंत्र मूल्यमापन आणि योग्य उपचार व्हायला हवेत. ते होमिओपॅथीने बरे होणारे ऑटिझमचे लक्षण समजू नका. वेदना किंवा स्वतःची गरज सांगता न येणे यामुळेही तीव्र अस्वस्थता येऊ शकते. आवाज, प्रकाश, स्पर्श, अन्नाचा पोत आणि दिनक्रमातील बदल यांचा काय परिणाम होतो ते नोंदवा. [3, 4, 5]

• झोपण्याची व उठण्याची वेळ, रात्री जाग येणे आणि दिवसा झोपणे लिहा.
• मोठ्याने घोरणे, झोपेत गुदमरणे किंवा श्वास थांबल्यासारखा दिसणे यासाठी बालरोग किंवा झोपेच्या तज्ज्ञांकडून तपासणी करा. [4]
• बद्धकोष्ठता, पोटदुखी, भूक आणि खूप मोजके पदार्थ खाणे याची माहिती द्या; पोषण किंवा वाढीची चिंता असल्यास योग्य सल्ला घ्या. [4]
• संवेदनांचा त्रास कमी करण्यासाठी मुलाला समजणाऱ्या खुणा, ओळखीचा दिनक्रम आणि शांत जागा उपलब्ध ठेवा. [4]

होमिओपॅथीबद्दल कोणती आश्वासने स्वीकारू नयेत?

ऑटिझम नाहीसा करणे, मूल नक्की बोलू लागेल किंवा मुख्य वैशिष्ट्ये बदलतील अशा दाव्यांना विश्वासार्ह आधार नाही. झोपेचे विकार, चिंता, पचनाचे आजार किंवा वारंवार संसर्ग यांवरही होमिओपॅथीचा स्थापित उपचार पुरावा नाही. एखादे उत्पादन वापरून पाहण्यासाठी थेरपी, बालरोग उपचार किंवा तपासणी थांबवू नका. वापरत असलेली सर्व उत्पादने आणि पूरक पदार्थांची माहिती मुलाच्या वैद्यकीय पथकाला द्या. या लेखावरून औषध किंवा मात्रा निवडू नका. [5]

कुटुंबाची तयारी आणि पुढच्या महिन्याची उद्दिष्टे

एका आश्वासनाकडून दुसऱ्याकडे जाताना काळजीची पद्धत वारंवार बदलल्यास ठरवलेली योजना सुरू ठेवणे कठीण होऊ शकते. मुलाला सध्या सर्वाधिक त्रास कशाचा आहे ते आधी लिहा. त्यानंतर पथकासोबत लहान, तपासता येणारी उद्दिष्टे ठरवा, जसे कमी रात्री जाग येणे, स्वतःची गरज सांगण्याची पद्धत शिकणे किंवा रोजच्या कामांत अधिक सहज सहभाग. ही काळजीची उद्दिष्टे आहेत; एखाद्या उत्पादनामुळे परिणाम मिळण्याची हमी नाही. कुटुंबाची विश्रांती आणि मदतीची गरजही योजनेत समाविष्ट करा.

• विकासाचे जुने अहवाल, मुलाची कौशल्ये आणि शाळेचा अभिप्राय आणा.
• झोप, आहार, शौच, संसर्ग आणि संवेदनांच्या त्रासाची छोटी नोंद ठेवा.
• सध्याची स्पीच, ऑक्युपेशनल व वर्तनासंबंधी मदत आणि डॉक्टरांच्या औषधांची यादी द्या.
• घर, शाळा आणि थेरपीमध्ये सुसंगत मदत कशी देता येईल ते विचारा.

वैद्यकीय मदत लवकर कधी घ्यावी?

आधी शिकलेली कौशल्ये कमी होणे, नवीन झटका किंवा बेशुद्धी, खूप सुस्ती, श्वास घ्यायला त्रास किंवा मूल सुरक्षित राहू शकत नाही असा प्रसंग असेल तर नियोजित भेटीपर्यंत थांबू नका. श्वासाचा त्रास, बेशुद्धी किंवा लगेच इजा होण्याचा धोका असल्यास आपत्कालीन मदत घ्या. कौशल्ये कमी होऊ लागल्यास बालरोग किंवा बाल-मेंदूविकार तज्ज्ञांकडून लवकर तपासणी करा. नवीन शारीरिक त्रासाला फक्त ऑटिझम किंवा वर्तन म्हणून सोडून देऊ नका. [2, 4]

नेहमी विचारले जाणारे प्रश्न

ऑटिझम नाहीसा करण्याच्या दाव्यांकडे कसे पाहावे?

+

असे दावे विश्वासार्ह नाहीत. ऑटिझम नाहीसा करण्याऐवजी मुलाचा संवाद, आराम आणि दैनंदिन गरजांसाठी मदत द्या. होमिओपॅथी हा त्याचा सिद्ध उपचार नाही.

आधी तपासणी करावी की एखाद्या उत्पादनाचा परिणाम पाहावा?

+

विकासाची चिंता असल्यास तपासणी आणि आवश्यक सुरुवातीची मदत लांबवू नका. बालरोगतज्ज्ञ विकासात्मक पथक किंवा इतर तज्ज्ञांकडे पाठवू शकतात.

स्पीच आणि ऑक्युपेशनल थेरपी सुरू ठेवावी का?

+

हो, मुलाच्या गरजेनुसार व्यावसायिकांनी ठरवलेली योजना सुरू ठेवा. थेरपी आणि वैद्यकीय पथकाशी बोलूनच बदल करा; पर्यायी उत्पादनासाठी ती थांबवू नका.

कमी नजर मिळवली तर निदान ठरते का?

+

नाही. विकास, संवाद आणि वर्तनाची संपूर्ण माहिती पाहिली जाते. चांगली नजर मिळवता येते म्हणूनही ऑटिझमची शक्यता आपोआप नाकारता येत नाही. [2]

कुटुंब कोणती प्रगती नोंदवू शकते?

+

झोप, खाताना आराम, स्वतःची गरज सांगणे आणि रोजच्या कामातील सहभाग नोंदवता येतो. प्रत्येक मूल वेगळे असते. बदलाला एका उत्पादनाचा परिणाम समजण्याऐवजी संपूर्ण काळजीच्या संदर्भात पाहा.